Team

De provincie Fryslân zit stevig in mijn genenpakket verankerd. Bootje varen en zeilen kregen we thuis dan ook met de paplepel ingegoten. In de weekenden en vakanties waren we altijd op en rond het water, ik herinner me van die lange dagen in zon en wind. Eerst gingen we door het sluisje bij Joure en van daar uit de Friese meren op. En verder weg, over het Wad. Nu vaart de hele familie met aanhang nog graag mee op de zeilboot van m’n ouders. Ik blijf op en top genieten van de ruimte en de hele dag buiten zijn op het water. En natuurlijk van de gezelligheid samen!

Mijn middelbare school stond in het centrum van Groningen. Elke pauze gingen we de stad in, over de markt, naar het park, op de trappen van het (toen nog) stadhuis zitten en stroopwafels eten, de winkels in. Tijdens een vrij dubbeluur gingen we soms de Martinitoren op voor het uitzicht over kleine autootjes en ons eigen huis in de verte. Ik herinner me sterk het verschil in stilte en stadsgeluid als we weer naar beneden gingen. En daarmee het gevoel terug te komen in de stad. En andersom natuurlijk. Die afwisseling past bij mij.

De Benderseberg in het Dwingelderveld is prachtig! Met vrij zicht over de heide geniet je er van natuur, rust en ruimte. Ik kom hier vandaan en de 'berg' inspireert mij. Ik vind dit ook ruimtelijke kwaliteit op zijn best. Zonder menselijk ingrijpen is er geen heide. Rondom de Benderseberg zijn het gebruik, de beleving en de toekomstwaarde maximaal op elkaar afgestemd, waardoor Nederland een prachtig gebied rijk is.

Van kleins af aan heb ik herinneringen aan vakanties op de Waddeneilanden. We kwamen op allemaal, de hele TV-tas: Texel, Vlieland, Terschelling, Ameland en Schiermonnikoog. Ook voor Noordtij kom ik er regelmatig, om er intensief met mensen samen te werken. Eigenlijk vind ik alle eilanden even mooi, maar Schiermonnikoog heeft voor mij een heel bijzondere betekenis. Met z’n ongerepte natuur is dit de enige échte wildernis van Nederland. Bovendien ben ik er in 1999 getrouwd; dat draagt vast bij aan die sterke band met dit Waddeneiland.

Het platteland van Rotstergaast, dat is de vertrouwde omgeving waar ik ben opgegroeid, op een boerderij. De diversiteit aan vogels, het grazen van de koeien, het waaien van de wind over de open vlaktes en de bedrijvigheid van de boeren, geven mij het thuisgevoel. Inmiddels woon ik boven een druk winkelcentrum (helaas zonder gras en tuin), maar ik keer regelmatig terug naar dat mooie buitenleven in mijn geboortedorp, waar mijn ouders nog wonen. Zodat ik daar kan genieten van de frisse lucht en de uitgestrekte natuur.